Gertrudiskerk Heerle, 1 juni

De Gertrudiskerk ziet er aan de buitenzijde nog steeds uit als een gewone kerk. Wie binnenkomt ziet dat het gebouw een complete metamorfose heeft ondergaan. Het pand heeft wel een bijzondere historie.

Heerle had al in de zestiende eeuw een kerk maar na de Tachtigjarige Oorlog ging die naar de protestanten en het gebouw verviel in een snel tempo. Toen het kerkgebouw in 1803 weer in handen van de katholieken kwam, werd het provisorisch hersteld, maar het duurde tot 1862 voor een nieuw parochiekerkje ingewijd kon worden.

De Gertrudiskerk voor de verbouwing in 1924Het jaar 1924 was een echte mijlpaal voor de kerk van Heerle. Het gebouw was na zestig jaar duidelijk te klein geworden en moest nodig uitgebreid worden. Frater Paul Bellot kwam met een plan om dwars op de bestaande kerk een nieuw middenschip met priesterkoor te bouwen.

Het oude priesterkoor bleef intact, maar door het verplaatsen van de ingang van de kerk, zou een compleet ander beeld ontstaan.

De plaats waar het concert nu wordt gehouden is het vroegere middenschip. Het orkest zit in het priesterkoor op de plaats waar het altaar stond. De ingang onder de toren is tijdens de verbouwing van de kerk tot multifunctionele ruimte hersteld, terwijl de ingang van de ‘nieuwe’ kerk nu wordt gebruikt om naar de praktijk van de huisarts te gaan.

In de kerk In het huidige gebouw worden de functies van dorpshuis, huisartsenpraktijk en kerkgebouw gecombineerd. Wandel gerust eens door het gebouw en vergeet zeker niet om even naar boven te lopen om van daaruit de gebrandschilderde ramen te bekijken en het schip van de kerk vanuit een andere gezichtshoek te bekijken.

Dat schip kan trouwens in een handomdraai ook gebruikt worden door de parochie. Zo kunnen er bij grote uitvaarten 200 stoelen geplaatst worden en kan er een verplaatsbaar altaar worden aangebracht. Op die manier heeft het dorp de beschikking over een gebouw dat op allerlei manieren door de dorpsgemeenschap gebruikt kan worden.

Bijzonder is dat in de kerk enkele glas-in-loodramen bewaard zijn gebleven van de in Heerle geboren kunstenaar Kees Keijzer. Hij woonde en werkte in Wouw en in de gehele regio zijn van hem kunstwerken te vinden, waarbij het werken met Cortenstaal zijn voorkeur had.

TEKST: RENÉ HERMANS